Total Pageviews

Ninja Followers :)

Friday, January 27, 2012

I returned and succeed. :)

  Hindi ko alam ang sasabihin ko. Hindi ko alam dahil hindi ko pa na-aabsorb. :))

6 Months ago, nag apply ako sa mga call center, akala ko ganun kadali makapasok pero alam mo yung talo pa ako sa heartbroken. Hindi nila ako kinukuha lalo na yung mga pesteng HR na pag nalalaman nila na Nurse ka, wapak! chugi kana at dahil sila ang HR, feeling nila sila na ang pinakamagaling. Halos lahat ng HR walang puso lalo na yung mga nasa Call Center Industry.

Hindi nila alam kung gaano nila pinahihirapan ang mga applicant. Ilang pamilya ang nagugutom dahil sakanila. Sila ang Dyos sa paghahanap mo ng trabaho and as much as possible, gusto nila sambahin mo sila.

Nabadtrip ako noon at minsan pinapamuka ko talaga sakanila na "Hindi lang kayo ang nag o-offer ng trabaho sa mundo! Hindi ako magugutom ng dahil sainyo!"

Nawalan ako ng gana noon, dahil sakanila naramdaman ko ang pagiging 'rejected'. Pakiramdam ko hindi na ako makakahanap ng trabaho dahil hindi ako magaling sa pag-hahanap ng trabaho. Nainggit ako noon sa mga kaibigan ko. Lahat sila may trabaho na, napag-iwanan na ako. Kaya humingi na ako ng tulong sa kuya ko. At kahit nagka-trabaho ako noon, hindi parin ako lubusang masaya dahil alam ko sa sarili ko na hindi ko yun pinaghirapan. Hindi ako dumaan sa tamang proseso. Direkta ako dahil nga may kapit. Pero hindi ako masayang masaya. Hindi rin ako nag tagal sa trabaho na iyon dahil lalo akong hindi naging masaya. Sa makatuwid, nag resign ako. Ayaw nila ako paalisin dahil magaling daw ako. Ewan ko kung puro pambobola lang ang ginagawa nila para wag lang ako umalis.

Kahapon naman ay sinamahan ko ang kaibigan ko na mag hanap ng trabaho. Nag apply ako ulit sa isang call center sa Centris, Edsa. Hindi na ako nag handa tulad ng dati, hindi ako nag bihis ng maayos na parang reyna sa pag hahanap ng trabaho. Naka converse, jeans at simpleng polo lang ang sinuot ko.

Wala talaga sa plano ko ang mag hanap ng trabaho kahapon. Gusto ko lang samahan kaibigan ko para di naman nya ma feel na lonely sya. Gumawa ako ng resume ko, yung 'updated'. Pero sa kasamaang palad, hindi ako naka print. Shet lang. Dahil nga tamad din ako, hindi na ako nag aksaya ng panahon sa pag print. May nakita pa akong natitirang resume ko noon. Luma na, 6 months ago pa yun. Hindi na updated at mejo manilaw-nilaw na ata. hahaha.

Nagkita na kami sa centris, pero halos tanghali na ako dumating kaya ayaw ko pa sana. Sabi ko sakanila after lunch nalang kasi nga tinatamad ako. Pero sabi nila, 'go' na daw para tapus na agad. Shet. Gutom na din ako dahil hindi pa ako nag breakfast.

Pagdating sa loob, parang wala lang. Nothing special. Ganun parin. May sinagutan ako na application form. Pag tapos noon, interview na. Hindi na ako nag practice. Ayoko na, nakakatamad. Sa isip-isip ko kasi, baka hindi naman ako matanggap ulit. Ayoko na umasa.

Habang ini-interview ako, napansin ata ng HR na hindi updated ang resume ko, sabay sabi..

HR:"Is this updated?!"

Nia L.:"No, it's not."

Honest naman ako diba. Hahaha. pero tangena lang akala ko sasablay ako ng dahil lang sa resume. :))
Maya-maya, binigay na nya sakin ang VERSANT paper! SHEEEEETTTT!!!!! hindi na matago sa muka ko ang saya nung ini-interview nya ako. At dahil nasa kamay ko na ang golden ticket to success, TINODO ko na ang versant ko!!! NO DEAD AIR ang nasautak ko habang ginagawa ko sya. SHIIIITTTTTT I MUST NAIL THIS!!! Sobrang dasal ko bago gawin ang versant. I swear, for the very first time, i did the sign of the cross, and ask God to help me while doing it. Yung anxiety ko umabot ng outerspace, but i have to stay calm ang drama ko sa loob baka sabihin naman first timer ako masyado hahahaha. :D

Tangina habang nag hihintay ako ng result, tinawag ang kaibigan ko, SHET HINDI SYA PUMASA tangina andun na eh. Versant nalang oh. Tapus maya-maya, tinawag na ako, SHEEEETTTT!!! Kinikilig na clitoris ko dahil nakita ko yung "Joining Application" na hawak nya TANGINAAAA this is it pansit!!! :D Actually, hindi ko na naintindihan masyado sinasabi nya dahil feeling ko nasa cloud 9 na ako. Sobrang hingh pare! :D

Pero syempre nalungkot din ako sa kaibigan ko at kinabahan ako, dahil WALA akong kasama putakels. Pano ako sa training!? SHIIITTTTT!!!!!! Kaya hinintay ko din yung isa pa naming nakilala kung pasado sya or hindi. E tangeenaaaa. AKO LANG ANG PUMASA! Ang swerte lang pero feeling ko kailangan din nila yun kasi may anak sila pero sobrang palad ko naman na ako lang ang nakuha.

Ngayon nag-iisip ako ng gagawin ko sa mga nalalabi kong araw as a bummer. :)

At ang promise ko na may blogger na makaka-tikim ng sweldo ko ay tutuparin ko! :)

So long sago! :)

2 comments:

  1. Kamusta naman un? Parang kinopy paste mo ung nasa utak ko. Haha. Goodness! I've been applying all January sa mga call center. Abay, sablay ako. HaHa. Anyways, I'll try again tomorrow. Congrats girl! Kawawa naman tayong mga nurses. Call center ang bagsak (Di pa nga ln ako RN gaya mo, fingers crossed)

    -Popsy of Pop like a bubble (changed name and blog title)

    ReplyDelete
  2. Girl I'm so glad you now have your own business..I'm so inggit 'coz i used to have one too..

    After my training in this call center, I'll help you with your application if you still want to be in this industry. :) It's just 2 weeks anyway. :)

    Kahit call center ang maging bagsak natin, may trabaho tayo.
    Call center made me realized that most of my friends who has their own family is gettin' their breads from this work. There's nothing wrong being a call center agent..Look, just like in nursing, we have our 'head nurse' and they have their team leader.

    Para lang tayo nasa ward dito, yun nga lang ang patient natin ay mga customers from the other side of the world. It's safer than nursing 'coz there's no life at risk. Wala tayong mapapatay dito. :)

    ReplyDelete

Just say anything you want. :)